حافظه ی روشن آب به قلم رویا ملکی نسب
پارت صد و سی و دوم :
نگاه به سراپای وصال گرداند و گفت: تن خورش خیلی قشنگه و سادگیش چندان به چشم نمی آد. شمام قد و هیکلت خوبه. خوب به تن تون می شینه.
وصال همان طور محو لباس، زمزمه کرد: بله. ممنون می شم بیارین.
_ الان می آرم خدمت تون.
به سرعت دور شد و کمی بعد با پیراهن سایز مناسب وصال برگشت. وصال با ذوق و اشتیاق وارد اتاقک پرو شد. لباس را پوشید و دست پشت کمر برد. نیمی از زیپ را به جان کندن بالا کشید. مابقی را

لطفا صبر کنید...

ماهرخ
0عالیییییی